تکفیت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تکفیت . [ ت َ ] (ع مص ) فراز گرفتن چیزی را و به پنچه گرفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ فراهم آمدن . (از اقرب الموارد).