تکور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکور. [ ت َ ک َوْ وُ ] (ع مص ) بر پهلو افتادن . (تاج المصادر بیهقی ).بر زمین درافتادن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ چکیدن (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ دامن برچیدن . (آنندراج ). دامن برچیدن مرد. (از اقرب الموارد). درچیده شدن «؟». (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).