تکیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکیدن . [ ت َ دَ ] (ع مص ) جنبیدن و دویدن و پوییدن و تاختن . (ناظم الاطباء) : تا ز عدم گرد فنا برنخاست می تک و می تاز که میدان تراست . نظامی . ◄ لاغر شدن . کمی لاغر شدن . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تکیدگی و تکیده شود. ◄ تکانیدن فرش . (ناظم الاطباء).