تکیه گاه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] (اِمر.) ۱- جای تکیه دادن. ۲- پشتی. ۳- پشت و پناه. ۴- آن چه وزن جسمی را تحمل کند (فیزیک).
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] (اِمر.) ۱- جای تکیه دادن. ۲- پشتی. ۳- پشت و پناه. ۴- آن چه وزن جسمی را تحمل کند (فیزیک).