تگ و تاز

تگ و تاز. [ ت َ گ ُ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) تگاپوی . تاختن و دویدن . (فرهنگ رشیدی ). دویدن و تاختن . (آنندراج ) : پای در دامن قناعت گیر تا نسوزی به آتش تگ و تاز. صائب . نفست از طول امل چند بود در تگ و تاز رسن این سگ دیوانه کنی چند دراز. واعظ قزوینی (از آنندراج ).