تگاپوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تگاپوی . [ ت َ ] (اِ مرکب ) تگ و پوی باشد. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص ٥٢٥) : چو رویین پیران ز پشت سپاه بدید آن تگاپوی و گرد سیاه . فردوسی . رجوع به تکاپو و تک و تگ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تگاپوی . [ ت َ ] (اِ مرکب ) تگ و پوی باشد. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص ٥٢٥) : چو رویین پیران ز پشت سپاه بدید آن تگاپوی و گرد سیاه . فردوسی . رجوع به تکاپو و تک و تگ شود.