تگدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تگدی . [ ت َ گ َدْ دی ] (اِ) گدایی و دریوزه گری . (ناظم الاطباء). گدیه کردن . (آنندراج ) : به چهارسوی تگدی چو مشتری کردن نهاده ست شب و روز پای دکانش . شفائی (از آنندراج ). رجوع به تکدی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تگدی . [ ت َ گ َدْ دی ] (اِ) گدایی و دریوزه گری . (ناظم الاطباء). گدیه کردن . (آنندراج ) : به چهارسوی تگدی چو مشتری کردن نهاده ست شب و روز پای دکانش . شفائی (از آنندراج ). رجوع به تکدی شود.