تیت لیو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیت لیو. (اِخ ) (تیتوس لیویوس ) تاریخ دان یونانی و نویسنده ٔ تاریخ رومی از ابتدا تا سال ٩ ق .م . است . (٥٩ ق .م . - ١٧ م .) او در زیر عنوان «دهساله » کتاب تاریخی از رومیها تدوین کرد که از جهت استحکام و درستی و همچنین مطالب مشهور است . او نویسنده ٔ صمیمی ولی فاقد روح انتقاد بود، گذشته را مورد مدح و تحسین قرار میداد و در جستجوی کشف تعلیماتی بود که در حوادث تاریخی بوجود می آید و همچنین کوشش داشت که علل و زمینه های گسترش مطلوب در جوامع بشری را با بیانی شیوا توضیح دهد. (از لاروس ). آقای فلسفی در اعلام تمدن قدیم فوستل دوکلانژ در ذیل تیتوس لیویوس آرد: از مورخین بزرگ روم است که در سال ٥٩ ق .م . در شهر روم تولد یافت و در ١٩ م . درگذشت . اگوستوس سخت او را گرامی میداشت تیتوس لیویوس بیست سال از عمر خویش را به نگارش تاریخ روم بکار برد. تاریخ مزبور حاوی گزارش روم از بدو تأسیس تا ٩ سال پیش از میلاد و مرکب از ١٤٠ کتاب بوده است که اکنون جزوه ٔ کتاب نخستین (تاریخ ٤٥٨ سال ) و کتب بیست ویکم و چهل وپنجم (تاریخ ٥١ سال ) و قسمتی از کتاب نودویکمین، بقیه مفقود است . - انتهی . رجوع به قاموس الاعلام ترکی و الحلل السندسیه ص ٣٦٣ و ٤٥٣ وتاریخ ایران باستان ج ٢ ص ١٩٤٥ و ج ٣ ص ٢٤٥١ شود.