تیحان

تیحان . [ ت َی ْ ی َ / ی ِ ] (ع ص ) آنکه پیش آید بکاری که نباید. ◄ آنکه خود را در بلا افکند. ◄ اسپی که از نشاط خمان و چمان رود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).