تیر بوته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیر بوته . [ رِ / رْ ت َ / ت ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نوعی از صنایع و آن چنان است که تیراندازان کامل بر آماج، به تیرهائی که از کمان افکنده باشند گلها و جانوران نقش کنند. (آنندراج ) : بی تو رفتم سوی گلشن خلعتم را پیش کرد همچو تیر بوته شاخ گل دلم را ریش کرد. وحید (از آنندراج ).