تیرافکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیرافکن . [ اَ ک َ ] (نف مرکب ) تیرانداز. که تیر افکند. پرتاب کننده ٔ تیر از کمان و جز آن : عطارد کرده ز اول خط جوزا سوی مریخ تیرافکن تماشا. نظامی . رجوع به تیرانداز و تیر و دیگر ترکیبهای آن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیرافکن . [ اَ ک َ ] (نف مرکب ) تیرانداز. که تیر افکند. پرتاب کننده ٔ تیر از کمان و جز آن : عطارد کرده ز اول خط جوزا سوی مریخ تیرافکن تماشا. نظامی . رجوع به تیرانداز و تیر و دیگر ترکیبهای آن شود.