تیرمار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیرمار. (اِ مرکب ) نوعی از مار خبیث که مانند تیر از جا جسته نیش زند. (آنندراج ). افعی . (زمخشری ) (ناظم الاطباء). قسمی از مار است و معروف می باشد. (قاموس کتاب مقدس ) : رقم بیار شود گر جفای یار مرا بدست خامه زند همچو تیرمار مرا. تأثیر (از بهار عجم ). ◄ لکن قصد از اصل کلمه ٔ عبرانی مرغی است که همچو بوم در ویرانه ها مسکن نماید... (قاموس کتاب مقدس ). ◄ دندانهای افعی . (ناظم الاطباء).