تیره بین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیره بین . [ رَ / رِ] (نف مرکب ) تیره بصر. کور. ◄ نابخرد. نادان . نامدرک . که از فهم حقیقت عاجز بود : وگر زآنکه جانی بود تیره بین نه آرایش داد داند نه دین . اسدی (گرشاسب نامه ). رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.