تیزآهنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیزآهنگ . (ص مرکب ) پرصدا و بلندآهنگ که صدائی بلند و پرطنین دارد. خلاف پست آهنگ : مرغ تیزآهنگ لختی پر فشاند چون عمود زرفشان بنمود صبح . خاقانی . عندلیب از نوای تیزآهنگ گشته باریک چون بریشم چنگ . نظامی . سهم خدنگ تیزآهنگش خون از دیده ٔ مریخ روان ساخته . (حبیب السیر).