تیزی دادن

تیزی دادن . [ دَ ] (مص مرکب ) برندگی و تندی دادن . لبه یا نوک چیزی را : سوهان فلک تا گل عدل تو شکفته ست تیزی نتواند که دهد خار ستم را. انوری (از آنندراج ). ◄ روانی دادن سخن و جزآن را : در معرکه ٔ نظم به اوصاف رخ دوست تیزی ز سخن میدهم آن تیغزبان را. علی خراسانی (ایضاً). رجوع به تیز شود.