تیز
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) باد صداداری که از مقعد خارج شود.
[ په. ] (ص.) ۱- بُرنده. ۲- هر چیز که مزه آن تند باشد و زبان را بسوزاند، مانند فلفل. ۳- هوشیار، مراقب.۴ - (ق.) (عا.)سریع، فوری.
(ق. ص.)۱ - تندخو، بدخو.۲ - زرد، بی رنگ.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) باد صداداری که از مقعد خارج شود.
[ په. ] (ص.) ۱- بُرنده. ۲- هر چیز که مزه آن تند باشد و زبان را بسوزاند، مانند فلفل. ۳- هوشیار، مراقب.۴ - (ق.) (عا.)سریع، فوری.
(ق. ص.)۱ - تندخو، بدخو.۲ - زرد، بی رنگ.