تیسفون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیسفون . (اِخ ) پهلوی «ته سی فون » . (شهرستانهای ایران، مارکوارت ص ٦٠). معرب آن طیسفون . (معجم البلدان ). تیسفون پایتخت دولت شاهنشاهی و مقر شاهنشاه ایران در عهد ساسانی بود.تیسفون به معنی خاص نام شهری عمده از مجموعه ٔ شهرهایی بود که آنها را به زبان سریانی ماحوزه و ملقب به ملکا (یعنی شهرهای پادشاه ) و گاهی مذیناتا یا مذینه (شهرها) میخواندند. عرب این لفظ را به المدائن تعبیر کرده است . چنین حدس زده میشود که مجموع این شهرها را به زبان پهلوی شهرستان میخوانده اند و ظاهراً کلمات سامی مذکور ترجمه ٔ آن است . در قرن آخر دولت ساسانیان مداین شامل هفت شهر بود: شهر تیسفون . شهر رومگان . شهر وه اردشیر. (سلوکیه ).درزنیدان . ولاشاباذ. محله ٔ اسپانیر. محله ٔ ماحوزا. (حاشیه ٔ برهان چ معین ). رجوع به ایران باستان ج ٣ و طیسفون در همین لغت نامه و دایرة المعارف فارسی شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی