تیشتر

(تَ) (اِ.) نک تُشتر.<br>

(تَ) (اِ.) نک تُشتر.

تیشتر. [ ت ِ ت َ ] (اِخ ) در اوستا تیشتریه یکی از ایزدان مزدیسنا و نگهبان باران است . رجوع به فرهنگ ایران باستان ص ٥٨ و تشتر و تیر در همین لغت نامه شود.