تیغگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیغگه . [ گ َه ْ ] (اِ) تیغگاه . بلندی . جائی مرتفع از زمین : بهر تیغگه دیده بان برگماشت به هامون سپه صف کشیده بداشت . اسدی (گرشاسب نامه ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیغگه . [ گ َه ْ ] (اِ) تیغگاه . بلندی . جائی مرتفع از زمین : بهر تیغگه دیده بان برگماشت به هامون سپه صف کشیده بداشت . اسدی (گرشاسب نامه ).