تیفن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تیفن . [ ف ُ ] (اِخ ) در مصر قدیم خدای شر و ظلمات و بی حاصلی بود. (از لاروس ). رجوع به قاموس الاعلام ترکی ذیل کلمه ٔ تیفون شود.