تیما
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. تیماء ] (اِ.) دشت، بیابان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. تیماء ] (اِ.) دشت، بیابان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیما. (اِ) دشت و بیابان را گویند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه