تیمان

تیمان . (اِخ ) (صحرای جنوبی ) ١ - اول زاده ٔ الیفاز. سفر پیدایش ٣٦:١١. ٢ - ملکی که به اسم اول زاده ٔ الیفاز مسمی شد و اهالیش بواسطه ٔ حکمت و کثرت دانش شهرت داشتند... ظاهراً این ملک بر جنوب شرقی زمین ادوم که آن را زمین پسران مشرق گویند واقع بوده و در کتاب حزقیال ٢٥:١٣ تیمن خوانده شده است . بعضی بر آنند که تیمان همان ملکی می باشد که به مسافت پانزده میل به پترا وادی موسی مانده واقعاست و اهالی آنجا را تیمانی گویند. سفر پیدایش ٣٦:٣٤ و کتاب ایوب ٢:١١ و حافربن اشحور پدر تقوع هم بدین لقب ملقب بود اول تواریخ ٤:٦. (قاموس کتاب مقدس ).