تینة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تینة. [ ن َ ] (ع اِ) یکی تین . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). واحد تین ؛ یعنی یکدانه انجیر. (ناظم الاطباء). یک انجیر تازه و تر. (آنندراج ). ◄ دبر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). دُبُر. انجیره . کون . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
تینه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) آب دهن را گویند. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ). آب دهن و تف . ◄ تار عنکبوت . (ناظم الاطباء).
تینه . [ ن ِ ] (اِخ ) اسروشنه . و آن نام شهری است به ماوراءالنهر.(یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به اسروشنه شود.