ثابته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثابته . [ ب ِ ت َ] (ع ص، اِ) تأنیت ثابت . ◄ یکی از ثوابت کواکب . خلاف سیّارة. هر یک از ستارگان که حرکت آنرادر نتوان یافت . ج، ثوابِت، ثابتات . نور در هر ثانیه سیصد هزار هزار گز طی مسافت کند و نور نزدیکترین ثوابت بکره ٔ زمین در مدت سه تا چهار سال بما رسد. ◄ بروج ثابته ؛ ثور و اسد و دلو و عقرب است .