ثادق
/vâže/
لغتنامه دهخدا (نسخه SQL)
ثادق . [ دِ ] (ع ص ) سحاب ثادِق ؛ ابر ریزان . ◄ وادی ثادِق ؛ وادی سائل . وادی سیلناک .
ثادق . [ دِ ] (اِخ ) نام وادئی در دیار بنی عقیل و در آنجا آبهائی است . اصمعی گفته است که ثادق وادی بزرگ و پهناوری است که به رُمّه منتهی میشود. (مراصد). ◄ نام اسب منقذبن ظریف .