ثاسلس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثاسلس . [ ] (اِخ ) یکی از شاگردان برمانیدس طبیب یونانی است .
ثاسلس . [ ] (اِخ ) فرزند ابقراط طبیب یونانی .
ثاسلس . [ ] (اِخ ) حیلی مغالط، موسوم به مارس و ملقب به ثاسلس یکی از اطباء یونانی و از اصحاب حیل . او عقیده داشت که طب نه بر تجربه است و نه بر قیاس بلکه بر حیله است . و افلاطون کتب وی و شاگردان او را بسوخت .