ثبج

ثبج . [ ث َ ] (ع مص ) تعمیه کردن در بیان چیزی .

ثبج . [ ث َب َ ] (ع اِ) میان کتف و پشت . ◄ میانه ٔ هر چیز: ثبج بحر؛ میانه ٔ دریا و معظم بحر. ◄ سینه ٔ سنگخوار یعنی سینه ٔ اسفرود. ◄ مرغ حق . شب آهنگ . ◄ مرغی است . ج، اَثباج .

ثبج . [ ث َ ب َ ] (اِخ ) نام یکی از پادشاهان یمن . گویند او از قوم خود دفاع نکرد تا مغلوب شدند.