ثبط

ثبط. [ ث َ / ث َ ب َ ] (ع مص ) ثبط از امر؛ بازداشتن از کار و بر تأخیر و درنگ داشتن کسی را. ◄ آماسیدن، چنانکه لب . ◄ سست و گران بار شدن . ◄ ثبط بر امری ؛ واقف کردن بر کاری .

ثبط. [ ث َ ب ِ ] (ع ص، اِ) احمق در کار خود. ◄ مرد ضعیف . ◄ مرد گرانبار. ◄ اسب گران و سست . ج، اثباط، ثِباط.