ثتنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ثتنة. [ ث َ ت ِ ن َ ] (ع ص ) تأنیث ثَتن . لثه ٔ ثتنه ؛ لثه ٔ بوی گرفته و گنده شده و فروهشته گشته .