ثخین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثخین . [ ث َ ] (ع ص ) سطبر و سخت . ◄ محکم . ◄ غلیظ. ◄ حلیم . بارزانت . رزین . ◄ مردی ثخین السلاح ؛ مردی باسلاح و بعضی گفته اند یقال للاعزل الذی لاسلاح معه، اعزل ثخین، مرد بی سلاح . ◄ ثوب ثخین النسج ؛ جامه ٔ سطبرباف . ج، ثخن .