ثفن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثفن . [ ث َ ] (ع مص ) دفع کردن و راندن . ◄ زدن کسی را با دست . ◄ پس روی کسی کردن . آمدن کسی را از پس . ◄ زدن ناقه کسی را به ثفنات .
ثفن . [ ث ُ ف ُ ] (ع اِ) ج ِ ثَفَنة، بمعنی کناره ٔ سفره و توشه دان .
ثفن .[ ث َ ف َ ] (ع مص ) درشت شدن دست و جز آن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ پینه بستن دست از کار یا سودگی . ◄ بیماریی ای است در ثفنه .