ثقب

ثقب . [ ث ُ ق َ / ث ُ ] (ع اِ) ج ِ ثُقبة. ◄ روزن خانه . سوراخ . ج، ثقوب و اَثقب : چرخ چون گوز شکسته است از آن روز که ماه چهره چون چهره ٔ بادام جبین پر ثقب است . انوری .

ثقب . [ ث َ ] (ع مص ) سوراخ کردن . ◄ بلند پریدن . ◄ ثقب کوکب ؛ روشن شدن ستاره . ◄ ثقب رائحه ؛ دمیدن بوی . ◄ ثقب ناقه ؛ بسیار شیر شدن ناقة. ◄ ثقب رأی ؛ نافذ گردیدن رأی .

ثقب . [ ث َ ] (اِخ ) ابن فروه ٔ ساعدی . صحابی انصاری است . بعضی نام او را ثقیب گفته اند بر وزن زُبیر. وی در غزوه ٔ احد شهادت یافت واو واقف به انساب انصار بود. رجوع به ثقف ... شود.