ثقلین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثقلین . [ ث َ ق َ ل َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ ثَقل . ثقلان . ◄ مردمان و پریان . جن و انس . اگر ثقلین جمع شوند بی اراده ٔ خدای تعالی موئی را نتوانند از سر کم کرد. ◄ دو گروه . (غیاث اللغة). ◄ دوچیز نفیس خطیر : انی تارک فیکم الثقلین . (حدیث ). ♦ امام ثقلین ؛ امیرالمؤمنین علی علیه السلام و دیگر ائمه ٔ اثنی عشر را نیز گویند. ♦ سیدالثقلین ؛ رسول اکرم صلوات اﷲ علیه .