ثمود

وَ ثَمُودَ الَّذینَ جابُوا قوم «ثمود» از قدیمى ترین اقوام اند، پیامبرشان صالح(علیه السلام) بود، و در سرزمینى به نام «وادى القرى» میان «مدینه» و «شام» زندگى داشتند، تمدنى پیشرفته و زندگانى مرفه، و صاحب ساختمان هاى عظیم و پیشرفته بودند. بعضى گفته اند: «ثمود» نام پدر قبیله بود که به آن نامیده شده اند. «ثمود» از نظر ریشه لغت از مادّه «ثمد» (بر وزن نمد)، به معناى آب کمى است که ماده نداشته باشد، و «مثمود» به کسى مى گویند که از او زیاد مطالبه اموال کنند، به اندازه اى که اموالش نقصان پذیرد، بعضى نیز این کلمه را عجمى مى دانند (مفردات راغب).(17)