ثُوِّب

هَلْ ثُوِّبَ الْکُفّارُ «ثُوِّب» از مادّه «ثَوْب» (بر وزن جوف)، در اصل، به معناى بازگشتن چیزى به حالت نخستین است، و «ثواب» به پاداشى گفته مى شود که به انسان در مقابل اعمالش مى دهند; چرا که نتیجه اعمالش به او برمى گردد، این واژه، هم در جزاى نیک و هم بد به کار مى رود، هر چند غالباً در مورد خیر استعمال مى شود.(18)