جازح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جازح . [ زِ ] (ع ص ) دهنده : و انی له من تالد المال جازح . (اقرب الموارد). عطاکننده . بخشنده بی آنکه با کسی مشورت کند. (منتهی الارب ). ◄ عطاء جازح ؛ دهش بزرگ . ◄ کسی که پی کار خود رود. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).