جاست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاست . (اِخ ) از رساتیق قم و شامل ١٢ دیه است . (از تاریخ قم ص ٥٨). و رجوع به تاریخ قم ص ١١٩ و ١٢٠ شود.
جاست . (اِ) جائی را گویند که انگور را در آن لگد زنند تا شیره ٔ آن برآید. (برهان ) (آنندراج ). جای فشردن انگور باشد. جای افشردن انگور.