جاشریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاشریة. [ ش ِ ری ی َ ] (ع اِ) شراب صبوحی . (منتهی الارب ). شراب که به وقت صبح خورند. (مهذب الاسماء). ◄ نیمروز. ◄ صبح . ◄ طعامی است . ◄ (اِخ ) نام زنی . ◄ (اِخ ) قبیله ای است از عرب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ صبحانه . زیر قلیانی : فقال لی یا اباالحسن قد عملت غداً علی الصبوح الجاشری فبت عندی فقلت لایمکننی ولکنی ابا کرک قبل الوقت فعلی ای شی ٔ ان تصطبخ فقال قد اعدلنا کذا و کذا و وصف ما تقدم به الی الطباخ بعلمه . (معجم الادباء چ مرجلیوث ج ١ ص ٣٩٧). ج، جاشِریّات . ◄ شیرشتر که صبح نوشند. (از منتهی الارب ). شیر شتر که به صبح آشامند. معرب از کلمه ٔ گاوشیر، چنانکه جاوشیر.