جالب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جالب . [ ل ِ ] (ع ص ) از جلب . بسوی خود کشنده چیزی را. (آنندراج ). کشنده و جلب کننده . از جائی به جائی . کشنده . در تداول فارسی امروز جالب توجه و گاه بمعنی موضوع خوش آیند و مرادف «انترسان » بکار رود. ◄ غوغاکننده . آوازدهنده . ◄ آنکه ارزاق رابه سوی شهرها حمل و نقل میکند : الجالب مرزوق والمحتکر ملعون . ◄ فراهم آورنده ٔ جماعت . ◄ (اِ) بانگ بر اسب وقت دوانیدن . (ناظم الاطباء). ◄ (ص ) جرح جالب ؛ جراحت به شده . ج، جوالب و جُلَّب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).