جامس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جامس . [ م ِ ] (ع ص ) از جُموس . بسته . افسرده . جامد. (منتهی الارب ) (المنجد) (آنندراج ). ماء جامس . آب ایستاده و افسرده . ◄ گیاه پژمرده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نبات جامس ؛ ذهبت غضوضته ؛ یعنی گیاهی که طراوت آن ازمیان رفته .
جامس . (اِخ ) تلفظ ترکی جیمس . رجوع به جیمس شود.