جامل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جامل . [ م ِ ] (ع اِ) ج ِ جمل . شتران . شتر گله با شتربان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گله ٔ شتران با شتربانان و ارباب آن . شاعر گوید: لهم جامل ما یهداء اللیل سامرُه . (اقرب الموارد). ◄ خداوندان شتر. (آنندراج ). صاحب الجمال کالباقر لصاحب البقر. (اقرب الموارد). ◄ اسباب . ◄ قبیله ٔ بزرگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ).