جامه باف

جامه باف . [ م َ / م ِ ] (اِخ )نام او سیدمحمد و شاعری است از سادات مشهد. سپس بهندوستان رفته چون رباعی بسیار می سرود بلقب «میررباعی »شهرت یافت . وی بسال ٩٧٢ هَ .ق . درگذشت . از اوست : در مزرع دهر کزنشاط آمده پاک دهقان اجل نریخت جز تخم هلاک چون دانه ٔ گندم همه زآن با دل پاک از خاک برآمدند و رفتند بخاک . (از قاموس الاعلام ).

جامه باف . [ م َ / م ِ ] (نف مرکب ) آنکه جامه بافد. جامه بافنده . نساج . جولاهه : بی نگار جامه بافم هست تا بازارها بهر من هر لحظه پیدا میکند سر کارها. سیفی (از آنندراج ).