جامی | هفت اورنگ | خلاصه | تحفه‌الاحرار | بخش ۱۲ - در اشارت به هشیاری روز و بیداری شب

هست یکی نیمه عمر تو روز نیمه دیگر شب انجم فروز روز و شب عمر تو با صد شتاب می‌گذرد، آن به خود و این به خواب روز پی خور سگ دیوانه‌ای خفته به شب مرده کاشانه‌ای روز چنان می‌گذرد شب چنین کی شوی آماده روز پسین؟ شب چو رسد، شمع شب‌افروز باش همنفس گریه جانسوز باش روز و شبت گر همه یکسان شود بر تو شب و روز تو تاوان شود