جان بحلق رسیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان بحلق رسیدن . [ ب ِ ح َ رَ/ رِ دَ ] (مص مرکب ) جان بحنجره رسیدن . بحال احتضارافتادن . نیم جان شدن . جان به گلو رسیدن : بکام دل نرسیدیم وجان بحلق رسید وگر بکام رسد همچنان رجائی هست . سعدی . سعدی اگر طالبی راه رو و رنج بر یا برسد جان بحلق یا برسد دل بکام . سعدی .