جان بدربردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان بدربردن . [ ب ِ دَ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) سالم ماندن . نجات یافتن . جان بدرآوردن . جان بردن : یکی پیش خصم آمدن مردوار دوم جان بدربردن از کارزار. سعدی . زین بحر عمیق جان بدربرد آنکس که هم از کنار برگشت . سعدی . رجوع به جان بدرآوردن شود.