جان بدهان آمدن

جان بدهان آمدن . [ ب ِ دَ م َ دَ ] (مص مرکب ) جان بلب رسیدن .جان بغرغره رسیدن . بحال احتضار درآمدن : جهد بسیار بکردم که نگویم غم دل عاقبت جان بدهان آمد و طاقت برسید. سعدی . زان عین که دیدی اثری بیش نمانده است جانی بدهان آمده در حسرت کامی . سعدی . رجوع به جان بدهان رسیدن شود.