جان بسر بودن

جان بسر بودن . [ ب ِ س َ دَ ] (مص مرکب )کنایه از مشرف بر مرگ بودن . (بهار عجم ). سخت مضطرب و نگران بودن، چنانکه بیمار در حال نزع : همین نه لاله ز شوق تو داغ برجگر است که شمع نیز ز سوز غم تو جان بسر است . محمد سعید اشرف (از بهار عجم ). رجوع به جان بسر و جان بسر شدن و جان بسر کردن شود.