جان بغرغر رسیدن

جان بغرغر رسیدن .[ ب ِ غ َ غ َ رَ / رِ دَ ] (مص مرکب ) جان بدهان رسیدن . جان به لب رسیدن . کنایه از بی تاب شدن : ز بس چون و چرا کاندر دلم خاست رسید از خیرگی جانم بغرغر. ناصرخسرو. چو مدحت بر آل پیمبر رسانم رسد ناصبی را از آن جان بغرغر. ناصرخسرو.