جان جان

جان جان . [ ن ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از روح اعظم است . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ جان جانها. (آنندراج ) : علم جان جان تست ای هوشیار گر بجویی جان جان را درخور است . ناصرخسرو. مکان علم فرقانست و جان جان تو علمست ازین جان دوم یکدم بجان اولت بردم . ناصرخسرو. مبین در دل که او سلطان جانست قدم در عشق نه کو جان جانست . نظامی . ◄ ذات حق تعالی . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : من ز جان جان شکایت میکنم من نیم شاکی، حکایت میکنم . مولوی . ◄ هر طعامی که به ته دیگ چسبیده باشد. (ناظم الاطباء) (برهان ) (آنندراج ). ◄ نوعی از نان که چندتو باشد. ◄ آتش تیز زیرا که خلقت جان یعنی پدر جن از آتش بوده است . (آنندراج ). ◄ (اِخ ) کنایه از حضرت رسول (ص ) باشد : قوت جانست این ای راست خوان تا چه باشد قوت آن جان جان زور جان کوه کن شق الحجر زور جان جان در آن شق القمر. مولوی . عذرخواه عقل کل و جان تویی جان جان و تابش مرجان تویی . مولوی .