جان سوختن

جان سوختن . [ ت َ ] (مص مرکب ) آتش گرفتن جان . رنج کشیدن جان . آزردن جان : از فراق تو مرا چون سوخت جان چون ننالم بی تو ای جان جهان . مولوی . ◄ آزردن جان : برغم من بحریفان می شبانه مکش مسوز جان من و آه عاشقانه مکش . فغانی شیرازی (از ارمغان آصفی ).